Tarpa

Vrijdag 1 mei
		NB: Lokale tijden (in Roemenië is het één uur later!)
09:00	Zilah / Zalău	ontbijt groep
09:30	Zilah / Zalău	vertrek groep, dagopening (Marjorie/ Bart)
12:30	Tarpa	aankomst groep, lunch
14:00	Tarpa	Sharing (Elziene & Anmari)
15:30	Tarpa	opbouw ritmesectie
16:00	Tarpa	opbouw band
16:30	Tarpa	soundcheck band
17:00	Tarpa	soundcheck groep en band, gebed (Gijs)
18:00	Tarpa	verkleden, grime, TopTijd (Hans P.)
19:00	Tarpa	aanvang voorstelling
21:00	Tarpa	einde voorstelling, afbouw
21:30	Tarpa	verdeling gastgezinnen, vertrek met gastgezinnen

He’s There by me - Hij is bij mij

Wanneer we dit lied zingen, vragen we ons af waar we zijn zonder de Heer onze God aan onze zijde. God zegent ons iedere dag weer. En iedere dag is weer fijner dan de dag ervoor. Het belangrijkste is dat wij ook iedere dag God danken voor alles wat God voor ons doet. Soms voelen we ons overweldigd, als we bedenken waar we vandaan komen uit een wereld vol zonden.

Op God kunnen we vertrouwen elke dag weer.

1 Joh. 4:16 „Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden.

Gebed: Vader in de hemel, wij willen U danken voor alles wat u voor ons doet en dat U altijd bij ons bent. Wilt U ons steunen en omringen met Uw liefde, Amen.

Vanwege de lange reis die gemaakt moest worden naar Tarpa, stonden we redelijk vroeg op. In het internaat werd een ontbijt geregeld om half 8. We kregen weer van die fast-food-bakjes, maar nu gevuld met gebakken ei met worstjes en brood en het stond voor ons klaar in een klaslokaaltje. De mannen waren als eerste bij het ontbijt en zaten stilletjes in de schoolbankjes naar het bord te staren om zo langzaamaan wakker te worden…

Om kwart over acht moesten de koffers in de bus geladen worden en niet lang daarna vertrokken we richting Hongarije. Aangezien Tarpa in het uiterste noordoosten ligt, reden we een andere route dan op de heenweg. Deze weg was een stuk beter en de rit liep gesmeerd. Dianne had nu ook haar paspoort in de handbagage gedaan, maar deze keer hadden we dat hele paspoort niet nodig: we konden bij de grens zo doorrijden! Ongelofelijk als je je bedenkt dat dit een aantal jaar geleden nog een strenge grensovergang was, waar je – als het tegen zat – een paar uur voor uit moest trekken!

We arriveerden rond lunchtijd in Tarpa, een klein plaatsje dat bijna op de grens met de Oekraïne ligt. We werden hartelijk ontvangen door de plaatselijke organisatie en na een plas in het schoolgebouwtje, werd ons een maaltijd aangeboden bij een wijnhuis, ergens buiten het plaatsje. Het was een heel mooie locatie en de tafels stonden gedekt op een groot overdekt terras. Het was goed geregeld met lekker eten en uiteraard kregen we wijn te proeven! Helaas was de temperatuur deze dag een stuk lager en omdat we in de schaduw zaten, was het errug koud!!
Na afloop kregen we nog een heerlijk bakje koffie en konden we nog een uurtje in de zon doorbrengen om weer op te warmen. Heerlijk!

Nadat we weer waren teruggereden naar Tarpa, werd er een sharing gehouden. Elziene had de leiding en Martin droeg nog een gedicht voor. Het werd al snel vijf uur en we moesten ons nog haasten om in het wit bij de soundcheck te zijn. Het concert zou worden gegeven in het mooie, maar ook kleine kerkje in Tarpa. Vooraf zijn timmermannen bezig geweest om de banken te verstevigen, omdat het podium op de banken in het koor van de kerk werd geplaatst. Doordat het op twee vakken banken was geplaatst, ontstond er in het middel een tunneltje (het gangpad). Hier moesten de mimespelers doorheen bij het op- en afkomen. Als de voorste tenoren wat gefriemel aan hun been voelden, was dat het teken dat er iemand uit de tunnel wilde… ;)

Het kerkje stroomde snel vol en na 10 minuten bleek dat alle plaatsen al bezet waren! De crew heeft in allerijl buiten een scherm neergezet met bankjes ervoor, zodat de mensen die er echt niet meer inpasten, alsnog buiten konden meevolgen wat er zich binnen afspeelde. Het was alleen zo koud deze dag, dat het een ware ontbering werd voor de mensen die hier terechtkwamen.
Voordat het concert begon, wilde het zangkoor van de kerk ons toezingen. Yuri en Zsuzsa, de twee Hongaarse medewerkers die met ons meetouren, kropen respectievelijk achter de piano en ging bij het koor staan. Zsuzsa komt uit dit plaatsje en Yuri is hier als pianist, organist en vriend ook behoorlijk ingeburgerd. Het koor had een Nederlandstalige zegenbede ingestudeerd: dit was indrukwekkend en een regelrechte tranentrekker! En we moesten nog met het concert beginnen…
Wat een bijzondere avond werd dit weer! Het kleine kerkje trilde op z’n grondvesten en God werd grootgemaakt en geprezen. De mensen die buiten het concert moesten volgen, waren kennelijk vanwege de kou toch maar de kerk ingegaan en bevolkten de gangpaden. Bij het aflopen op “Let somebody in this house stand and testify” kon het koor amper naar buiten komen vanwege de mensenmassa.
In de ruimte waar we ons konden omkleden stond een enorme tafel met gebakjes klaar die te lekker waren om te laten staan. Verleidingen alom! De gastgezinnenverdeling werd weer gedaan en we verlieten de ruimte met onze gastgezinnen voor een laatste nacht in Hongarije!

Van de crew...

Vandaag rustig aan opgestaan en heerlijk ontbeten in het pension. Daarna over de Roemeense wegen weer terug gehobbeld naar Hongarije.
We waren wat verkeerd gereden dus moesten we behoorlijk aanpoten om alles op tijd klaar te krijgen maar het lukte.
Vandaag staan we in een kerk in Het is een leuke maar wat krappe kerk. Hierdoor duurde het lang voordat het podium stond, passen en meten, extra houten balken regelen voor de stevigheid maar het lukte.
Via een houten trap aan de buitenkant kon je op het balkon komen waar de lichttafels staan. Daar waren wat extra planken tussen de banken gespijkerd maar die zaten best in de weg. Dus werden ze vakkundig er uit gesloopt.
Vlak voor het concert ontdekte we dat het wel heel erg druk zou worden. Op het balkon mochten er maar dertig personen ivm de veiligheid.
Dus werd er een klein half uur voor aanvang besloten om buiten een plasmascherm te plaatsen en een speaker set.
Waarop alle crew leden begonnen te rennen. Binnen een kwartier stond het er en hadden we beeld en geluid.
Waardoor we rustig met het concert konden beginnen en alle mensen die niet in de kerk meer pasten toch mee konden genieten van dit mooie concert.
Maar jammer genoeg waaide het erg hard en was het daardoor heel fris waardoor het niet echt uitnodigend was om buiten te zitten. Maar ook buiten werd er na iederliedje enthousiast geklapt.

Buiten hebben toch uiteindelijk zo'n dertig man publiek gezeten. Maar helaas werden ze weggejaagd door de kou.
De kerk was stampes vol De mensen stonden tot in de deuropening.
Het was een prachtig concert. Na het concert verzamelde we bij het beeldscherm waar Ineke verse koffie had en heerlijke gebakjes van de organisatie. De dominee kwam met de palinka aan lopen. Maar eerst moest er afgebroken worden.
Na het afbreken gingen we slapen in het plaatselijke pension. Hier kregen we echt heerlijk eten Bijna iedereen had zijn bordje schoon op. En dan weer een erg korte nacht

Wist je dat...
• Kyon als een aapje voor het podium klauterde en klom om mooie foto's te maken.
• Het vandaag gebakjes dag is.
• Berry na 8 gebakjes toch wel een beetje misselijk werd