Biharkeresztes

Het was vroeg opstaan, want om 8 uur werd iedereen verwacht bij het ziekenhuis van Mátészalka voor een ontbijt. We warden door onze gastfamilies afgezet. Even lekker in het zonnetje zitten, voordat we naar binnen konden gaan. Het ontbijt was lekker en het was gezellig om zo met elkaar de afgelopen nacht even door te nemen…

Na het eten redden we met de bus naar de reformatorische kerk waar we in de tuin een ‘sharing’ hielden. Het was zulk mooi weer dat het heerlijk was om in de zon te zitten/liggen en voor sommigen een goede manier om een soort van kater tegen te gaan…
Het was goed om met elkaar allerlei dingen te delen. Het begon in de praktische vorm: Hetty was vandaag jarig en trakteerde op bonbons. We hadden ook een Hongaarse jarige (Yuri) en er werd voor hen natuurlijk uitgebreid gezongen.
Eén van de onderwerpen die besproken werd, was over het goede werk van de Stichting Samuel (die in de vorm van Church Aid met ons meetourt). Weeskinderen in de Oekraïne worden opgenomen in christelijke gezinnen en krijgen zo een hoopvolle toekomst. Zsuzsa, één van de Hongaarse mensen die met ons meetouren, vertelde haar verhaal: zij was zelf een levend voorbeeld hiervan. Als wees is ze opgegroeid in een christelijke familie en is God zo dankbaar dat ze Hem daardoor heeft leren kennen.

Na de relaxte ochtend vertrokken we met de bus naar Biharkeresztes. Via Debrecen reden we richting de Roemeense grens, waar Biharkeresztes het laatste Hongaarse plaatsje is. In het plaatselijke bejaardentehuis zouden we een paar nummers gaan spelen, maar eerst kregen we daar een maaltijd aangeboden. Een heerlijk soepje en een pastagerecht met varkensvlees en komkommersalade. Daarna zongen we op de binnenplaats in de open lucht een aantal nummers die door de aanwezige bejaarden zeer gewaardeerd werd!
Na afloop verlieten we het gebouw weer en gingen we naar de sporthal waar we ’s avonds zouden optreden. We hadden nog even wat vrije tijd voordat we om 5 uur in het wit klaar moesten staan voor de soundcheck. Aangezien er niet zoveel bijzonders te beleven viel in het dorp was het vooral lekker om ff van de zon te genieten. Het concert verliep super! Het dak van de sporthal ging eraf! Het pupliek was enthousiast en de dominee was blij dat Shirchadasj na 9 jaar weer terug in Biharkeresztes.
Na afloop van het concert gingen we met onze nieuwe gastgezinnen mee...

Wist u dat...
... Hanna, Rosanne, Annemarie, Marjorie voor het eten stil bidden. Ze stelden voor: "Let's pray softly"
... Dianne een vies worstje in haar gastgezin in een servetje rolde en stiekem weggooide?
... dat dit een idee was van Sjekkel (Jantine)
... Hans en Angela in Mateszalka voor het eerst bij elkaar in een gastgezin sliepen? ...in een stapelbed!!
... Theo vindt dat de wijn rijkelijk moet vloeien? Maar vooral over de tafel!
... de gastpapa van Elziene en Monica gedurende de hele maaltijd in zijn onderbroek aan tafel heeft gestaan?
... en dat de gastmama, hoewel ze wist dat ze geen woord Hongaars spreken, de oren van hun hoofd heeft gekletst?

Van de crew...

Vanmorgen moesten we vroeg uit ons bed. Om 07.30 uur stond het ontbijt klaar. Vandaag is het concert in een sportzaal van een school. We trokken veel bekijks van de kinderen.
Het was moeilijk om met de vrachtwagen dicht bij de zaal te komen. Via een smal weggetje achteruit door een hek op een klein plein. Er zijn wat struiken gesneuveld en ook een hek moest wat minder subtiel uit zijn schanieren geholpen worden. Maar met heel wat stuurmanskunsten van Peter stond hij toch nog heel dichtbij de zaal.
Het opbouwen verliep soepel en we waren om 15.00 uur  al klaar en konden we genieten van de Hongaarse zon.
Een deel van de crew had dus de mogelijkheid om te gaan kijken bij het optreden in het plaatse-
lijke bejaardentehuis. Hanneke en Kyon zongen nog een toontje mee.
Tijdens de soundcheck waren er nog een aantal storingen maar met creatief geweld werd alles weer opgelost.

Het concert was weer erg mooi. Na het concert ging het afbouwen super vlot. Dat wil wel in zo'n sportzaal.
Het eten was er enkel zo vroeg dat ook al waren we vroeg klaar het al koud was. Maar koude kippenpoten smaken ook lekker.
Slapen konden we in het internaat van de school. De kinderen waren ook nog aanwezig dus moesten we er zachtjes doen.
Toen iedereen zijn kamer gevonden had bleek er geen licht te zijn. Na een tijdje konden we eindelijk de kamer in om ons bed op te maken.
Bijna waren we opgesloten. De nachtwaker wilde namelijk alle deuren naar het trappenhuis op slot doen voor de “veiligheid”. Nou hadden wij een ander idee van veiligheid dus heeft Siebe daar een stokje voor gestoken.

Wist je dat....
• Marjon een 'golfjesbuik' heeft in plaats van een 'blokjesbuik'
• Remco de Stuntelman is
• Bas bijzondere Bijbelteksten kent
• Niet bij Siebe maar bij zijn lichttafel meerdere schroefjes los zaten
• De Grote Boze Wolf ook mee is.